Tánger, el elefante blanco por Marco Martos

Tánger, el elefante blanco por Marco Martos

 

Tánger, el elefante blanco  por Marco Martos

 

Camina Tánger, el elefante blanco,

entre las selvas y los valles, los desiertos,

y los ríos en su zigzag inacabable

que llegan al mar índigo en los amaneceres,

las tardes y las noches de sosiego y de claridades.

Cruza el sendero de las luciérnagas

y las telarañas en las paredes de las aldeas

y del rostro curtido de los humanos del trabajo.

En la penumbra advierte, a lo lejos, en los cielos,

el brillo de las constelaciones como residuo

de un tiempo desmesurado, apenas un parpadeo

en su inmensa trompa del elefante,

destello de eternidad que espejea

en los ojos de los niños en campos y ciudades,

y anida como una almendra o como un pájaro

en su rojo corazón de proboscidio centenario.

 

I

 

Ο Τάγκερ,ο λευκός ελέφαντας

Πορεύεται ο Τάγκερ, ο λευκός ελέφαντας,

ανάμεσα σε ζούγκλες και πεδιάδες, σε ερήμους,

και ποτάμια με το ατέλειωτο τους ζικ ζακ

που φτάνουν στη λουλακιά θάλασσα τα χαράματα,

τα απόβραδα και τις νύχτες της γαλήνης και των διαφανειών.

Διασχίζει το μονοπάτι με τις πυγολαμπίδες

και τις αράχνες στους τοίχους των σπιτιών

και τα σκαμμένα πρόσωπα των ανθρώπων της δουλειάς.

Μες στο σκοτάδι αντιλαμβάνεται , από μακριά, μέσα στους ουρανούς,

Τη λάμψη των αστερισμών σαν ένα απομεινάρι

ενός απροσμέτρητου χρόνου, και μόλις ένα βλεφαρισμό

στην τεράστια τρόμπα του του ελέφαντα,

μια έκλαμψη της αιωνιότητας που καθρεφτίζεται

στα μάτια των μικρών παιδιών στους κάμπους και στις πολιτείες,

και φωλιάζει σαν ένα αμύγδαλο η σαν ένα πουλί

στην κόκκινη καρδιά του εκατόχρονου προβοσκιδοφόρου